مدينه خارج شد . در اين هنگام نامه‌هاى كوفيان به سوى او روانه گرديد كه از او براى تشكيل حكومت اسلامى دعوت كرده بودند . امام عليه السلام ، پسر عموى خود مسلم بن عقيل را براى بررسى اوضاع كوفه به سوى آن شهر گسيل داشت . مسلم ضمن تأييد دعوت كوفيان ، تأكيد كرد كه حضرتش به عراق بيايد و در كوفه حكومت تشكيل دهد و از اين جهت امام عليه السلام در نهم ذى الحجة سال 60 از مكه خارج شد و رهسپار عراق گرديد . ولى متأسفانه اوضاع كوفه به جهت فرماندار جديد عبيدالله بن زياد و اعزام نيرو ، تغيير يافت . حضرت مسلم به شهادت رسيد . امام حسين عليه السلام پس از اطلاع از شهادت مسلم ، همانند قبل از آن مصمم بود كه به راه خود ادامه دهد و وظيفه امر به معروف و مبارزه با خاندان غاصب استبدادى را ادامه دهد . برخورد با نيروهاى حرّ بن يزيد رياحى ، تلاشى تازه بود و امام مىخواست با هماهنگى او ، وارد كوفه شود و كار را يكسره نمايد . او دعوت خود را علنى ساخته بود و فضايح بنى اميه را افشا مىكرد و در ضمن اصحاب خود را براى برخورد با نيروى بنىاميه آماده مىساخت . وقتى كه حر از طرف ابن زياد براى نزول به كوفه و تسليم به حاكم آن ، او را فراخواند ، امام حسين عليه السلام از موضع شجاعت و كرامت خاندان‌هاشمى ، سخت از اين دعوت امتناع كرد . راه شهادت را كه در جنگ‌هاى اسلامى يكى از دو پيروزى حساب مىشد ( احدَى الحُسنَيَين ) انتخاب فرمود و به شهادت رسيد .